„bie, amoniak zostaje przez glebę pochłonięty i zatrzymany na użytek innych roślin.
Zarówno jony amonowe, jak też azotanowe stanowią dobre źródło azotu dla roślin. Należy jednak dodać, że sole amonowe, a w jeszcze większym stopniu azotany, jako łatwo w wodzie rozpuszczalne są z gleby wymywane przez opady atmosferyczne (deszcz, śnieg) i częściowo spływają rzekami do mórz.
7. Fosfor i siarka
Fosfor (phosphorus) lP
Gdy alchemik Brand, z Hamburga, odkrył w roku 1669 fosfor, to — poniekąd słusznie — uważano ten świecący pierwiastek za kamień filozoficzny. Wprawdzie nie przemienia on żelaza w złoto, ale dokonuje czegoś bardziej doniosłego. Można bowiem powiedzieć, że fosfor jako składnik związków chemicznych, przenoszących energię w procesach biochemicznych, w pewnym sensie ożywia materię.
Fosfor, podobnie jak azot, należy do V grupy okresowego układu pierwiastków; azot jest w drugim, a fosfor w trzecim okresie. Atom fosforu składa się z 15 protonów, 16 neutronów i 15 elektronów krążących na 3 powłokach elektronowych; różni się on od atomu azotu tym, że ma o 8 protonów, 8 elektronów i 9 neutronów więcej, ale liczba elektronów wartościowości jest u obu pierwiastków taka sama (5), więc i właściwości chemiczne są zbliżone.“(16)